به گزارش پایگاه خبری گیل تیتر به نقل از هلث دی نیوز، طبق تحقیقات، افرادی که سحرخیز هستند، در مقایسه با افراد شب زندهدار، ۲۰٪ کمتر در معرض خطر ابتلا به بیماری ALS- که به بیماری لو گریگ نیز معروف است- قرار دارند.
محققان گفتند که این مطالعه همچنین نشان داد که فعالیت بدنی بیشتر با ۲۶٪ کاهش خطر ابتلا به ALS مرتبط است.
دکتر «هونگ فو لی»، متخصص مغز و اعصاب در دانشگاه ژجیانگ در هانگژو چین، در یک بیانیه خبری گفت: «در حالی که تحقیقات بیشتری برای بررسی بیشتر این ارتباط ها لازم است، ترویج رفتارهای سبک زندگی سالم ممکن است یک استراتژی بالقوه برای کاهش خطر ابتلا به ALS باشد.»
ALS یک بیماری نادر و پیشرونده است که در آن سلولهای عصبی مغز و نخاع شروع به از بین رفتن میکنند.
بیماران توانایی کنترل حرکت عضلات را از دست میدهند که اغلب منجر به فلج کامل و مرگ میشود. محققان در یادداشتهای پیشزمینه گفتند که افراد معمولاً ظرف دو تا پنج سال پس از تشخیص ALS فوت می کنند.
برای این مطالعه جدید، محققان سلامت بیش از ۵۰۲۰۰۰ نفر با میانگین سنی ۵۷ سال را پیگیری کردند. این افراد بین سالهای ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ انتخاب شده و به طور متوسط به مدت ۱۴ سال تحت نظر بودند.
در طول پیگیری، ۶۷۵ نفر از آنها- حدود ۰.۱۴٪- به بیماری ALS مبتلا شدند.
از بین شرکتکنندگان، بیش از ۲۷۷۰۰۰ نفر بر اساس پاسخهایشان به پرسشنامه خواب، به عنوان سحرخیز طبقهبندی شدند و بیش از ۱۶۶۰۰۰ نفر به عنوان شب زنده دار در نظر گرفته شدند. بقیه شرکتکنندگان چرخه خواب و بیداری داشتند که در هیچ یک از این دو طبقهبندی قرار نمیگرفت.
افراد سحرخیز، زمان خواب و بیداری زودهنگام را ترجیح میدهند و در اوایل روز به اوج بهرهوری میرسند. افراد شبزندهدار، زمان خواب و بیداری دیرتر را ترجیح میدهند و در اواخر روز بهرهوری بیشتری دارند.
حدود ۳۵۰ نفر از افراد سحرخیز در مقایسه با ۲۳۷ نفر از افراد شبزندهدار، به بیماری ALS مبتلا شدند. پس از تعدیل سایر عوامل خطر، نتایج نشان داد که افراد سحرخیز در مقایسه با افراد شبزندهدار، به طور کلی ۲۰٪ خطر ابتلا به ALS کمتری دارند.
محققان دریافتند که مدت زمان خواب نیز در خطر ابتلا به ALS نقش دارد. افرادی که هر شب بین 6 تا 8 ساعت میخوابیدند، نسبت به افرادی که کمتر یا بیشتر میخوابیدند، خطر ابتلا به ALS کمتری داشتند.
این تیم همچنین سطح فعالیت بدنی شرکتکنندگان را بررسی کرد و دریافت که افراد فعالتر، ۲۶٪ کمتر در معرض خطر ابتلا به ALS هستند.
لی گفت: «تحقیقات قبلی نشان میدهد که خواب بهتر و فعالیت بدنی بیشتر ممکن است خطر ابتلا به برخی از بیماریهای عصبی را کاهش دهد، اما نتایج برای ALS متفاوت بوده است.»
لی افزود: «مطالعه ما نشان داد که برنامه خوابی که با ساعات روز مطابقت بیشتری دارد و فعالیت بدنی بیشتر با خطر کمتر ابتلا به ALS مرتبط است.»
